به خاطر می آورم تمامی آن ساعاتی که

مدرسه را خیره به ساعت

در انتظار زنگ تفریح ، زنگ ناهار ، یا زنگ رفتن می گذراندم.

در انتظار هر چیزی جز مدرسه.

معلمانم چه راحن تاخت و تاز می کردند با جسی جیمز

در تمام آن زمان هایی که از من دزدیده بودند.

                                                                  ریچارد براتیگان

در زندگی من حجم عظیمی از بی خیالی بی دلیل این سو و آن سو می رود !!!

یک حجم کاملا قابل توجه  !!

هی من هنوز زندم !!! یا لا اقل اینطور فکر می کنم !!!!